Vreemde vogels zijn gewone mensen

Square

Wie afgelopen zondag door de Herenstraat in Breukelen wandelde, moet vreemd hebben opgekeken bij het zien van twee ‘vreemde vogels’ bij de ingang van Galerie Peter Leen XL. Een witte en zwarte ‘kraai,’ getooid met veren, pareltjes en kralen en zich de Brothers Grimm noemend, kondigden luid de invitees aan van de expositeopening van de ‘Nieuwe Wilden.’ Sjoerd alias ‘Kourdes’, Appie Konig en Rien Rees, presenteren zich als drie generaties kunstschilders van kunstcollectief ‘Sjapri.’ Nieuwe Wilden en Vreemde vogels aan de Vecht. Mijn zondag kon niet meer stuk.

De rode loper was uitgerold voor bekenden, vrienden, collegae en familieleden. Na zo’n entree en live vertolking van Puccini’s ‘Nessun Dorma’ door ene Kees Staal, vond ik het steeds leuker worden. Ik houd eigenlijk niet van dit soort bijeenkomsten. Peter en zijn Teem draag ik een warm hart toe. Ik was nooit eerder op een openingsuitnodiging ingegaan. Sjoerd en Appie heb ik een paar weken eerder bij de galerie ontmoet. Dat was gezellig, eigenlijk zoals het elke vrijdagmiddag is bij Peter. Goeie gasten dus, die halsreikend uitkeken naar hun eerste gezamenlijke expositie.

Bekende, onbekende en mooie vogels

Een e-mailwisseling tussen Jan Cremer en Appie, die namens hen drieën vroeg of de schrijver, ‘please’, ‘please,’ de expositie zou willen openen, werd voorgelezen door een mooie heer die mij bekend voorkwam. Dat had ik trouwens met meer van die vrouwelijke en mannelijke paradijsvogels die zich tussen de rest van de gasten bewogen. Sommigen zagen eruit als een plaatje, alsof ze net uit een  Glossy Glamourblad waren geknipt. Er was ook nog een man waarvan ik zeker weet dat ik die van de televisie ken. Een kleine keurige meneer in een lichtkleurig colbert. Volgens mij was hij ooit nieuwslezer. Dat ga ik nog uitzoeken als ik er aan toekom, want ik heb hem op een foto staan. Maar goed, Jan Cremer was er dus niet. Die had er geen zin in. Rare vogel.

Sjoerd zat even in de ‘piepzak’, omdat hij bang was dat zijn prachtige dochter niet op tijd zou komen opdagen om foto’s maken. Toen ik hem aanbood dat ik eventueel foto’s kon nemen was hij blij en opgelucht. Gelukkig arriveerde dochterlief toch nog op tijd. Appie is een ‘mooi boy ‘met duizenden vrienden op Facebook. Hij is ook nog eens bezig met zijn schrijversdebuut. Ogenschijnlijk ontspannen en zelfverzekerd begroette hij zijn gasten, in een glimmend blauw pak, dat precies paste bij zijn glim lach. Hij heeft de uitstraling van een kruising van kunstenaar Rob Scholten en Jan Cremer. Daar gaan we meer van horen verwacht ik. Rien de oudste van het trio had de leukste uitspraak van de middag: ‘Ik heb vaker geëxposeerd in dorpsgaleries maar nooit in een echte galerie als deze..’

Ach, eigenlijk maakt het niet uit wat je doet of wie je bent. Of je nu optreedt als bonte kraai  of voor het eerst exposeert in de mooiste galerie aan de Vecht, vreemde vogels zijn toch ook maar gewone mensen. Ik pikte nog een paar Thaise hapjes en verliet ongezien de tent. Blij vloog ik naar huis.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *